Lees verder

Het gebruik van biomassa voor de productie van grondstoffen voor de chemische industrie, biobrandstoffen en energie krijgt steeds meer maatschappelijke aandacht. We willen emissies van broeikasgassen (GHG) besparen door over te gaan op biomassa, maar is dat inderdaad zo efficiënt? Het gesleep met biomassa over de hele wereld kost toch veel CO2?

BBD heeft de Universiteit van Utrecht gevraagd een GHG-analyse naar het gebruik van hout uit de VS en Baltische Staten, bagasse uit Brazilië en suiker uit Nederlandse suikerbieten voor het produceren van ethanol en lactide. De gehele logistieke keten is beoordeeld aan de hand van vele scenario’s en omvat de groei van de boom tot en met de bioraffinaderij, inclusief het hele transport over land en zee. Verder is de vergelijking gemaakt tussen de productie van het biogene polylactic acid en haar fossiele tegenhanger polystyreen.

Geconcludeerd is dat het uit GHG-oogpunt beter is over te gaan op transport van hout naar het Rotterdamse chemische cluster, dan het hout lokaal om te zetten tot de beoogde eindproducten en die dan te transporteren. Verder bespaart de productie van polylactic acid GHG-emissies ten opzichte van de productie van polystyreen. En niet onbelangrijk: de Nederlandse suikerbiet scoort hoog als het gaat om de omzetting naar ethanol.

Lees meer hierover in bijgevoegd artikel.